کارشناسان از وزیر پیشنهادی آموزشوپرورش میگویند
نجفی، تنها فرد مورد وثوق معلمان
گزارش
روزنامه ی بهار/۲۳ مرداد ۹۲
«نجفی چهره شناختهشده سیاسی است نه فرهنگی و علمی»، «آقای نجفی شما از نظام و شهدا خجالت نکشیدید؟»، «نجفی اعتقاد لازم را به جایگاه آموزشوپرورش ندارد»؛ اینها تنها نمونههایی از جملههایی است که دو روز پیش مخالفان محمدعلی نجفی، وزیر پیشنهادی آموزشوپرورش برای کابینه دولت یازدهم بر زبان آوردند؛ مخالفانی که هرچند تعدادشان از موافقان وزیر شدن نجفی کمتر است ولی این روزها دارند تمام تلاششان را میکنند که جلوی تکیه زدن او بر صندلی وزارت آموزشوپرورش را بگیرند. نجفی اما برای همه انتقادهایی که به او میشود، پاسخی دارد. این از سخنرانی دیروز او در صحن مجلس پیداست.
رد انحلال معاونت پرورشی در دوران وزارت، دوری از شتابزدگی برای اجرای برنامههای سند تحول و تدوین نقشه راه، تاکید بر تربیت دینی در آموزشوپرورش، هویت بخشی به مراکز تربیت معلم، توجه به شأن و کرامت معلم و رضایت شغلی آنها، برطرف کردن اشکالات اجرای نظام 3-3-6 از حرفهایی بود که دیروز نجفی از آنها حرف به میان آورد.
او برای اتهامات سیاسیای هم که مخالفانش در مجلس به او زدند، پاسخهایی داشت: «در هیچ راهپیمایی در سال 88 شرکت نکردهام، اگر کسی عکس یا حتی شاهدی برای حضور من در راهپیمایی سال 88 بیاورد من قبول میکنم که حتی راس فتنه هستم چون میدانم همه دروغ و تهمت است حتی تلاش کردیم آب روی آتش فتنه بریزیم، برخلاف افرادی که تلاش کرده و میکنند که بنزین روی آن بریزند.»
او در بخش دیگری از صحبتهای خود درباره دیدارش با خانوادههای زندانیان سیاسی گفت: «من عضو شورای شهر تهران بودم و به دیدار خانوادهای رفتم که شوهرش بیدلیل در نتیجه شلوغیهای سال 88 فوت شده بود و تنها برای خرید دارو به داروخانه رفته و دیگر بازنگشته بود اگر ما به آنان توجه نمیکردیم آنها به سمت رسانههای بیگانه پناه میبردند، حتی من گزارش دیدارهایم را به مقام معظم رهبری داده و ایشان موضوع را به شورای امنیت ملی ارجاع دادند.»
حرف فرهنگیان و فعالان صنفی آموزشوپرورش اما همان است: «میخواهیم وزیرمان محمدعلی نجفی باشد.» آنها این روزها با هر روشی که شده حرفشان را به گوش نجفی رساندهاند، جلسه تشکیل دادهاند و حتی به قول وزیر پیشنهادی، «ختم قرآن نذر کردهاند» تا او رای بیاورد. تعدادی از این فعالان و فرهنگیان در گفتوگو با «بهار» دلایل موافقتشان را با وزیرشدن محمدعلی نجفی برای آموزشوپرورش اینطور بیان کردند.
نجفی، تنها فرد موردوثوق معلمان
محمود بهشتی، کارشناس آموزشوپرورش یکی از موافقان محمدعلی نجفی، وزیر پیشنهادی آموزشوپرورش است. او میگوید بررسی برنامههای آقای نجفی مسئلهای است که باید توسط نمایندگان مجلس انجام میشد: «ولی متاسفانه در حرفهای مخالفان، کمتر به برنامهها پرداخته شد و اکثریت قریب به اتفاق نمایندگان مخالف پیرامون مسائل سیاسی مربوط به آقای نجفی حرفهایی مطرح کردند، اگرچه ما در سالهای گذشته ارائه برنامههای متعددی را از جانب وزرای پیشین شاهد بودهایم که عمدتا به دلیل ناتوانی وزیر مربوطه یا باور نداشتن واقعی به برنامه یا نداشتن کادر اجرایی مناسب یا وجود نداشتن اعتماد جامعه فرهنگیان به وزیر مربوطه هیچیک از برنامهها آنگونه که باید به مرحله اجرا درنیامده و موفق نبوده است.»
او معتقد است: «به جرات میتوان گفت که از ابتدای انقلاب آموزشوپرورش کمتر وزیری در قدوقواره آقای نجفی دیده باشد و معلمان با وجود ضعفها و کاستیهایی که همیشه شاهد بودهاند بهترین دستاوردها را در دوره وزارت او تجربه کردهاند. ما از نمایندگان محترم به جدیت توقع داریم که دست رد به سینه موکلان خود نزنند و با رای قاطع و بالا وزیر مورد حمایت جامعه معلمان و تشکلهای صنفی را تایید کنند. آقای نجفی تنها فردی است که از نظر توانایی و کارآیی کاملا مورد وثوق جامعه فرهنگیان است.»
نجفی، دریچه امیدی رو به آینده
محمدرضا نیکنژاد، معلم و کارشناس آموزشی میگوید که بیشتر انتقادها به نجفی از جنس سیاست بود که چنان پیوندی با دشواریهای امروزین این نهاد ندارد: «اگرچه این مخالفتها حق نمایندگان است اما ساختار سامانه آموزشی از ناکارآمدیها، سیاست زدگیها، انتظارات بیش از حد توان سازمانی، بیبرنامگی و شتابزدگی، حرکت خارج از دور وظایف ذاتی مانند آموزشهای شهروندی، جامعهپذیری و غیره خسته است. سامانه آموزشی نیاز به وزیری توانمند، با تجربه، برنامهمدار و مدیری اندیشهمحور دارد تا بتواند به دور از سیاستزدگیهای همهگیر و رایج، برنامههای نوشته شده در سندهای بالادستی را پیش ببرد.»
او ادامه میدهد: «گروهی از مخالفان وزیر پیشنهادی آموزشوپرورش در مجلس، زمینهسازی حذف معاونت پرورشی را یکی از ایرادهای واردشده به ایشان میدانند. همانگونه که دکتر نجفی خود نیز در مجلس گفتند، معاونت پرورشی شش سال پس از ایشان، چهار سال دوره وزارت مظفر و دو سال نخست دوره حاجی، حذف شده است. با ورود نجفی به وزارتخانه پس از سالها این گروه از فرهنگیان جایگاه فرهنگی ویژهای یافتند و با طراحی برنامهای کلی، وظیفهای تعریفشده و شأن و منزلت معلمی یافتند. بنا بر این کار ایشان به دور از سیاستزدگی و شتابزدگیهای معمول، خدمتی به این فرهنگیان، دانشآموزان و آموزشوپرورش بود.»
احیای مشارکتجویی در آموزشوپرورش با حضور نجفی
علی پورسلیمان، عضو سازمان معلمان هم دلایل موافقتش با وزیرشدن محمدعلی نجفی را اینطور توضیح میدهد: «مخالفتها با آقای نجفی بیشتر جنبه سیاسی دارد. نمایندگان مجلس به جای اینکه نگاه واقعبینانه به مسائل آموزشوپرورش داشته باشند، نگاه سیاسی دارند و اینطور که معلوم است برنامههای آقای نجفی را کامل مطالعه نکردهاند. دلایلی که مخالفان آقای نجفی در مجلس مطرح کردند منطقی نیست و تاریخگذشته است. اگر این نمایندگان عملکرد نجفی را بررسی کنند متوجه میشوند که تجارب او میتواند بحران آموزشوپرورش را تا حد زیادی حل کند.» او از برنامههای نجفی برای آموزشوپرورش میگوید: «نجفی برنامه مشخص و مدونی برای حل کردن مشکلات اقتصادی و معیشتی معلمان دارد. دیدگاه معلمان هم همین است که مشکلات معیشتی آنها در اولویت قرار گیرد. از طرف دیگر رسیدگی به تشکلهای صنفی و نهادهای مدنی فرهنگیان از برنامههای خوب آقای نجفی است؛ موضوعی که در سالهای گذشته فراموش شده بود. از نظر من فقط این آقای نجفی است که میتواند وضعیت فعلی آموزشوپرورش را با توجه به کسری زیاد آن حل کند؛ کسریای که کمیسیون آموزش مجلس آن را چهارهزارمیلیاردتومان اعلام میکند و در واقعیت، هشتهزارمیلیاردتومان است.»